Depresif Günlük

Ve yine kırmızı. Tam arkandayım senin, dönüp bir baksan göreceksin. Saatlerdir ettiğin onca kelimenin titreşimlerini takip ediyorum. Kokunun arkasındayım, saç renginin peşinde. Sana yakın durabilmek için, kalabalık olsun diyorum bu şehir, daha kalabalık. İçim titriyor yine de, yakınlıkta korkular uyanıyor derinliklerimde, ellerimi saçlarına dokundurmamak için ceplerimde taşıyorum. Başımı eğiyorum öne sende kaybolmamak için. Ve hala [...]

Duruyoruz, yanyana. Sonbahar, yeşillikler yavaş yavaş çekiliyor, sarı bir hüzne bürünüyor etrafımız, gökyüzü gri bir plastik kapak gibi üstümüzde. Ağaçların eğri kolları açıkta kalmış, tüm utangaçlıklarıyla rüzgara umut bağlıyorlar savrulmak için. Hayat donuk ve mat. Beyaz evler daha bir hüzün katıyor mevsimimize. Sapsarı otlar sarılmış dört yanımıza, küfleniyoruz. Biz tekil acılarımıza bürünmüşüz, kolkola. Benim yaralarım [...]