Sözlerin yankısı dinmeden başladı sessizlik, içerde devam eden bir fısıltı kaldı geriye. Hiçbir parça bağlı kalamadı. Hiçbir parça bütününe alışamadı. Her parça bir başka bütüne yamandı. Hiçbir parça bütününe alışamadı. Hiçbir parça tekrar kopmayı göze alamadı. Hiçbir parça, paramparçalığın izlerini söküp atamadı.

Sessizlik, yok olmayan bir sessizlik. Varlığını her fırsatta duyuran bir sessizlik. Var olan bir sessizlik. Varlığı yoran bir sessizlik. Ses geçirmez bir sessizlik.

Sonrası var olmayan bir sonra. Sonrası. Var. Olmayan. Yok.

Yıllara dağılmış sesler; sevdaya batıp çıkmış, küfürde karar kılmış sesler,

batan

yakan

sızlatan

acıtan

yaran

yoran…

Sessizliğin içinden bir yırtık bulup geçemeyen sesler. İçerde devam eden bir fısıltıyla yankısına bozlaklar söyleten sesler. En ihtiyacım olmadığı anda, nefes molaları verdiren, eskimiş sesler. Bir ömrü vaat eden, bir gidişi hazırlayan, bir başlangıcı müjdelerken bir bitişte son bulan, en sonunda bir fısıltıyla kulağımda mesken tutan…

Ve sonrası yok.

Şarkı: Uriah Heep – Echoes in the Dark
Görsel: And through it all…. by famouswhendead on deviantart