Fotöykü: Yeşil Işık

Ve yine kırmızı. Tam arkandayım senin, dönüp bir baksan göreceksin. Saatlerdir ettiğin onca kelimenin titreşimlerini takip ediyorum. Kokunun arkasındayım, saç renginin peşinde. Sana yakın durabilmek için, kalabalık olsun diyorum bu şehir, daha kalabalık. İçim titriyor yine de, yakınlıkta korkular uyanıyor derinliklerimde, ellerimi saçlarına dokundurmamak için ceplerimde taşıyorum. Başımı eğiyorum öne sende kaybolmamak için. Ve hala kırmızı, burda debeleniyorum, içimdeki haykırışları, dalgananan kalbimi zor tutuyorum göğüs kafesimde. Bir dön bak diyorum, [...]

 

Fotöykü: Yanyana

Duruyoruz, yanyana. Sonbahar, yeşillikler yavaş yavaş çekiliyor, sarı bir hüzne bürünüyor etrafımız, gökyüzü gri bir plastik kapak gibi üstümüzde. Ağaçların eğri kolları açıkta kalmış, tüm utangaçlıklarıyla rüzgara umut bağlıyorlar savrulmak için. Hayat donuk ve mat. Beyaz evler daha bir hüzün katıyor mevsimimize. Sapsarı otlar sarılmış dört yanımıza, küfleniyoruz. Biz tekil acılarımıza bürünmüşüz, kolkola. Benim yaralarım iyice günyüzüne çıkmış, senin gözlerin ıslak. Kan çanağı gözlerimiz, belki o yüzden duvarlar kıpkırmızı geliyor [...]

 

Hayat Acıtıyor

acı acıyı besliyor; yara yarayla birleşip deşiyor ciğerimi. güneş kuytu köşelere kaçıyor; göçüyor buralardan; başka bir diyarın bronz madalyası olmaya gidiyor. çelik bir grilik dolduruyor üstümüzü; mıknatıs parçaları düşüyor yukardan; parçalıyor tenimizi; hayat çelik bir grilikte yeşil seraplar gördürüyor; mavi hayallerle süslüyor işkencemizi. yara yarayı besliyor ve koyu kırmızı bir kan kaplıyor tenimizi. soğuk ve ıslak kalıyoruz ter içinde; tüylerimiz bir kaktüsün dikenleri gibi dokunanı zehirliyor… yara yarayı besliyor ve [...]